DRAWDE rosseforp yb slov 4 AISREP FO YROTSIH YRARETiL A 4291 - 2091 , sserp egdirbmaC fo ytisrevinu ENWORB ELLIVNARG « تاريخ أدبي إيران » « 25 » در بخش چهارم آن ، بطور خلاصه ودر مباحث ديگر ، گاه‌گاه از سبزوارى نام برده است . از براون دوازده كتاب وبيست ودو رساله تحقيقى در مورد إيران بجاى مانده است . حدود نيمى از تأليفات وى تاكنون به فارسي ترجمه شده است . « 26 » از جمله كساني كه درباره حاجى ومكتب أو سخن رانده‌اند ، پروفسور محمد اقبال لاهورى مىباشد . وى در پايان نامه دوره دكتراى فلسفه خود كه در دانشگاه آلمانى لودويك مكسيميلان » nailimixaM giwduL « تحت عنوان : » 8091 , nodnoL ; aisreP ni scisyhpateM fo tnempoleveD ehT « « سير فلسفه ( الاهيات ) در إيران » « 27 » عرضه داشت ، در فصل ششم آن ( فلسفه در عصر جديد ) به تحليل آراء سبزوارى مىپردازد . مرجع وى ، تنها كتاب گوبينو واسرار الحكم حاجى بوده است . در ميان تأليفات مستشرقين ، آثار پروفسور هانرى كربن فرانسوى ( 1903 - 1979 م ) داراى مقام ويژه‌اى است . « 28 » تلاش وى در معرفى وشناساندن فلسفه وعرفان اسلامى به جهان غرب بىنظير وسزاوار تقدير است . سرگذشت وى بسيار عجيب وعبرت‌آموز است . « 29 » أو فارغ التحصيل رشته فلسفه از دانشگاه سوربن فرانسه است . در ابتدأ از طرفداران متعصب فلسفه اگزيستانسياليسم از نوع هايدگرى آن بود . وى از شاگردان لوئى ماسينيون ، اسلام‌شناس معروف فرانسوى است . سرانجام در برخورد با يكى از آثار شيخ مقتول شهاب الدين سهروردى ( حكمة الاشراق ) بكلّى دگرگون ومجذوب فلسفه اسلامى گرديد . به منظور جمع‌آورى نسخ آثار سهروردى ، رهسپار إسلامبول ، واز آنجا متوجه إيران گرديد . در سال 1946 به عنوان رئيس بخش ايران‌شناسى مؤسسه إيران وفرانسه برگزيده شد . در آغاز ورودش به إيران ، با اساتيد كم‌نظيرى مانند : أستاذ سيد محمد كاظم عصّار ، مهدى الهى قمشه‌اى ، علامه طباطبائى ،